सेन्ट जेभियर्स साहित्यिक क्लब

विष्णुकुमारी वाइवा ‘पारिजात’
जन्म वि.सं १९९०, फाल्गुन ३०
जन्मस्थान लिङ्गिया चियाबगान, दार्जलिङ
पिता कालुसिंह वाइवा
माता अमृतादेवि मोक्तान
मृत्यु वि.सं २०५०, बैशाख ५
पुरस्कार/सम्मान मदन पुरस्कार (२०२२), सर्वक्षेष्ठ पाण्डुलिपि पुरस्कार (२०४९), गंकी वसुन्धरा पुरस्कार (२०४९), जनमत सम्मान (२०४६), तामाङ घेदुङ सम्मान (२०४९)
कृति
क) उपन्यास – शिरिषको फूल (२०२२), महत्ताहीन (२०२५), बैंसको मान्छे (२०२९), तारीबारी बाटा र सपनाहरु (२०३३), अन्तर्मूखी (२०३५), पर्खालभित्र र बाहिर (२०३५), उसले रोजेको बाटो (२०३५), अनिदो पहाडसँगै (२०३९), परिभाषित आँखाहरु (२०४६), बोनी (२०२८)
ख) कथा – आदिम देश (२०५५), सडक र प्रतिभा (२०३२), साल्गीको बलात्कृत आँसु (२०४३), बधशाला आउँदा जाँदा (२०४५)
ग) कविता – बैंसालु वर्तमान (२०५०), आकाङ्क्षा (२०१४), पारिजातका कविताहरु (२०४४)
घ) आत्मसंस्मरण – धुपीसल्ला र लालीगुराँसको फेदमा (२००३), एउटा चित्रमय सुरुवात (२०४५), अध्ययन र संघर्ष (२०५१)
ङ) नारीवादी लेख – आधी आकाश (२०४८)